
De proefopstelling van het bouwen van DNA-sequenties op een chip (afb: Harvard)

De proefopstelling van het bouwen van DNA-sequenties op een chip (afb: Harvard)

Menselijke embryo’s in een petrischaaltje
Op 4 juni publiceerde The New York Times een artikel op het web met een dramatische kop: “Voor het eerst bewerken wetenschappers nauwkeurig genen van menselijke embryo’s.” Dat sprak zich al snel rond, maar volgens Science klopt de kop niet. Het zou gaan om een poging een nauwkeurige genoombewerkingsmethode, basebewerking, te verbeteren, maar het laat onverlet dat heel wat genetici staan te trappelen om de truc van Jiankui He (die zonder toestemming het genoom van twee meisjes ‘redigeerde’ om ze ongevoelig voor hiv te maken) te herhalen: de ‘fouten’ uit het genoom halen voordat de vrucht volgroeid is. Lees verder

Life Biosciences houdt zich bezig met celverjonging (afb: Life Biosciences)

Het aantal zenuwcellen in dieren neemt logaritmisch toe met het aantal RNA-bindende eiwitten (RBP) (afb: Kyota Yasuda/iScience)
Biologen hebben zich lange tijd afgevraagd waarom organismen met een vergelijkbaar aantal eiwitcoderende genen zo erg kunnen verschillen in de complexiteit van hun zenuwstelsel. Nieuw onderzoek wijst op een mogelijke verband tussen de toenemende diversiteit van RNA-bindende eiwitten, die bepalen hoe genetische instructies worden verwerkt, en een grotere complexiteit van de hersenen (het centrale zenuwstelsel). Lees verder

De structuur van SMARCA2 (afb: Georg Winter et al./Nature Chemical Biology
Gerichte afbraak van ziekteverwekkende eiwitten wordt beschouwd als een van de meest veelbelovende strategieën in de modern geneeskunde. In plaats van die alleen te blokkeren, worden ze ook volledig uit de cel verwijderd. Onderzoekers hebben ontdekt dat één enkel molecuul twee onafhankelijke ‘afbraaksystemen’ tegelijkertijd kan activeren. Dit dubbele mechanisme creëert ingebouwde bescherming en zou toekomstige therapieën robuuster en minder vatbaar voor resistentie kunnen maken. Lees verder

Naakte molrat (afb: WikiMedia Commons)
Het schijnt dat vooral techbazen en dicators zich druk maken om hun leven te verlengen, maar het is natuurlijk al een oude wens van de mens om onsterfelijk te worden. Die techbazen en dictators zullen dan ook wel reuzeblij zijn met het nieuws dat wetenschappers naar zeggen met succes een gen voor een lang leven van een naakte molrat hebben ingevoegd in het DNA van muisjes. Die bleken gezonder te zijn geworden en langer te leven.
Hyaluronzuur (hyaluronan) zou de sleutel zijn. Hoera? Lees verder

De Cas12a-schaar schijnt betrouwbaarder te zijn dan Cas9
CRISPR is een manier van bacteriën om virussen onschadelijk te maken. Die methode wordt momenteel eel gebruikt om (andere) genomen te bewerken. Virussen schijnen een verdediging te hebben ‘gevonden’ die het de ‘genscharen’, die met dit systeem meekomen, onmogelijk maakt om bacterieel DNA te knippen. Die ‘scharen’ zoals Cas9 worden dan zelfs helemaal niet aangemaakt, waarna de virus het replicatiesysteem van de bacterie kan gebruiken om zichzelf te vermenigvuldigen (met de dood van de bacterie als zekere afloop. Lees verder

DNA codeert niet alleen voor eiwitten (afb: Omar Khan et al./Science)
Tja, het DNA, ons genoom, zou de blauwdruk van het leven zijn en als we dat eenmaal hebben ontcijferd wisten we hoe het leven in elkaar steekt. Vergeet het maar. DNA codeert voor een klein deel (2%) voor eiwitten, de werkpaarden van het leven, maar gaandeweg bleek die ’troep’ waar de rest van ons DNA uit bestaat helemaal niet zo’n rotzooi en wel degelijk van belang voor het systeem dat we leven noemen. Nu blijkt dat dat DNA ook codeert voor zo’n 1700 peptiden (korte eiwitten). Waarvoor die dienen is onduidelijk. Hoezo alles? Lees verder

Cellen gebruiken vesikels voor een groot aantal taken
Om genetische processen in cellen te onderzoeken, moesten deze voorheen worden vernietigd. Dit maakte het onmogelijk om processen over langere perioden te observeren. Onderzoekers van de technische universiteit München (TUM) en het Helmholtzcentrum in München hebben nu een nieuwe methode ontwikkeld om genetische informatie uit levende cellen te verkrijgen zonder die te hoeven doden. Die maakt bijvoorbeeld een betere controle mogelijk van stamcellen voor therapieën of van de effecten van geneesmiddelen in cellen. Lees verder

Bin Lui (afb: univ. van Ohio)
Een nieuwe technologie zou het mogelijk maken om een groot DNA-segment in een genoom in te voegen, waardoor gentherapie mogelijk kan worden uitgebreid van het verwijderen van ziekteverwekkende mutaties naar het vervangen van een volledig gen, aldus wetenschappers. Volgens de onderzoekers is hun nieuwe aanpak voortgebouwd op de priembewerking door DNA in te voegen dat zich aan het genoom hecht via een reeks overlappende delen. Deze methode, die ze een priemassemblage-aanpak noemen, voorkomt het probleem van een dubbelstrengsbreuk in het donor-DNA die gevaarlijk kan zijn en het eind van de cellen kan betekenen. Lees verder