Moleculaire ‘lijm’ bestrijdt kanker op twee fronten

De structuur van SMARCA2

De structuur van SMARCA2 (afb: Georg Winter et al./Nature Chemical Biology

Gerichte afbraak van ziekteverwekkende eiwitten wordt beschouwd als een van de meest veelbelovende strategieën in de modern geneeskunde. In plaats van die alleen te blokkeren, worden ze ook volledig uit de cel verwijderd. Onderzoekers hebben ontdekt dat één enkel molecuul twee onafhankelijke ‘afbraaksystemen’ tegelijkertijd kan activeren. Dit dubbele mechanisme creëert ingebouwde bescherming en zou toekomstige therapieën robuuster en minder vatbaar voor resistentie kunnen maken. Lees verder

Hebben wetenschappers het gen voor een langer leven te pakken? Ehh

Naakte molrat

Naakte molrat (afb: WikiMedia Commons)

Het schijnt dat vooral techbazen en dicators zich druk maken om hun leven te verlengen, maar het is natuurlijk al een oude wens van de mens om onsterfelijk te worden. Die techbazen en dictators zullen dan ook wel reuzeblij zijn met het nieuws dat wetenschappers naar zeggen met succes een gen voor een lang leven van een naakte molrat hebben ingevoegd in het DNA van muisjes. Die bleken gezonder te zijn geworden en langer te leven.

Hyaluronzuur (hyaluronan) zou de sleutel zijn. Hoera? Lees verder

CAR T-stamcelgeheugencellen maken abrupt eind aan kankercellen

TSCM-cel voor CAR-T-therapie

Een bepaald type T-stamcellen zouden kanker met de CAR-T-behandeling geheel doen verdwijnen zonder voorafgaande chemo (afb: Luca Gattinoni et al./Cell)

CAR-T-stamcelgeheu-gencellen (TSCM’s) zijn zelfvernieuwend, hebben een lange overlevingscapaciteit en kunnen sterke antitumorreacties genereren. Daarom zijn ze veelbelovende kandidaten voor de volgende generatie CAR-T-celtherapieën. Tot nu toe ontbrak bewijs voor hun werkzaamheid bij mensen. Een groep onderzoekers onder leiding van Luca Gattinoni van het Leibnizinstituut voor Immunotherapie (LIT) en James Kochenderfer van het Amerikaanse kankerinstituut meldt nu dat CAR-T-cellen met een TSCM-fenotype veilig en goed verdraagbaar waren in een vroege klinische studie. Bovendien induceerden ze complete tumorregressie bij lage doses, zonder voorafgaande chemo. Lees verder

Mini-antilichamen reactiveren mutanten van ‘antikankergen’ p53

Voorbeeld van een DARPin

Een voorbeeld van zo’n DARPin (afb: Dötschlab)

Het eiwit p53 is in veel kankercellen gemuteerd, waardoor het zijn beschermende functie tegen tumorvorming niet meer kan uitoefenen. Wetenschappers van de Goethe-universiteit in Frankfurt en de universiteiten van Marburg, Keulen en Zürich zouden er nu in geslaagd zijn een type mini-antilichaam (zogeheten DARPins) te ontwikkelen dat de antikankerfunctionaliteit van p53 herstelt. In het lab lukte dat, althans. Lees verder

Methyleringspatroon gebruikt om kankercellen te onderscheiden van gezonde cellen

ThermoCas9 voor en na het knippen van DNA

ThermoCas9 voor en na het knippen van DNA (afb: John van der Oost et al./Nature)

Kankercellen zijn meesters in zichzelf verstoppen, maar verraden zich soms door subtiele chemische verschillen met gezonde cellen. Wageningse onderzoekers hebben nu, samen met Amerikaanse collega’s, een manier gevonden om dat verschil uit in methylering van genen uit te buiten om kankercellen te onderscheiden van gezonde cellen. Ze gebruikten daarvoor een pas ontdekte bacteriële CRISPR. Lees verder

Blokkeren eiwit Ant2 zou afweer tegen kanker versterken

Menselijke T-cel

Menselijke T-cel (afb: WikiMedia Commons)

Ik heb al vaker gezegd dat het er op lijkt dat er dagelijks nieuwe methoden zijn gevonden om kanker te bestrijden, maar voorlopig is de diagnose kanker nog steeds geen bericht ter kennisneming. Nu zouden onderzoekers hebben ontdekt dat het blokkeren van het eiwit Ant2, het afweersysteem extra aanzet in de strijd tegen kanker cellen. Daardoor zouden de afweercellen gedwongen worden de manier waarop ze energie genereren opnieuw te bedraden. Dat zou ze krachtiger, veerkrachtiger en effectiever maken in het vinden en vernietigen van kankercellen. Lees verder

‘Trojaans paard’ gebruikt om heftige hersenkanker te bestrijden

structuur van ferritine

De structuur van ferritine (afb: WikiMedia Commons)

Taiwanese wetenschappers denken een ‘Trojaans paard’ te hebben ontwikkeld om de agressieve hersenkanker, een glioblastoom, te bestrijden. Daarbij wordt een belangrijk onderdeel van deze beschermende micro-omgeving van de tumor, kankerverwekkende fibroblasten, onschadelijk gemaakt. Bij muisjes met hersenkanker scheen de aanpak (enig) succes te hebben. Lees verder

T-cellen in lijf omgezet in CAR-T-cellen

CAR-T-cellen vallen kankercel aan

CAR-T-cellen (blauw) vallen kankercel aan (afb: SKI)

Onderzoekers rond Justin Eyquem van de universiteit van Californië in San Francisco hebben een manier ontwikkeld om T-cellen (een type afweercellen) in het lichaam (in dit geval van muisjes) om te zetten in CAR-T-cellen die daarmee extra aangezet worden om kankercellen op te ruimen. Nu worden die T-cellen bij die behandeling eerst verzameld uit het bloed van de patiënt en later weer toegediend nadat ze zijn voorzien van een extra receptor (de R van CAR). Deze aanpak zou de behandeling mogelijk zowel veiliger als goedkoper kunnen maken. Lees verder

‘Spiegelmolecuul’ hongert kankercellen uit zonder gezonde cellen te deren

L-Cys en D-Cys reageren verschillend met NFS1

De verschillen in het (versimpelde) mechanisme hoe L-Cys en D-Cys met het mitochondriale enzym NFS1 reageren (afb: Joséphine Zangari et al./Nature Metabolism)

Een spiegelbeeldige vorm van het (natuurlijke) aminozuur cysteïne biedt mogelijk een verrassend eenvoudige manier om agressieve kankers af te remmen zonder gezonde cellen te beschadigen. Als het aminozuur (D-cysteïne) de kankercel binnengedrongen is schakelt het een cruciaal mitochondriaal enzym uit waar kankercellen op vertrouwen voor energieproductie en het onderhoud van DNA, waardoor hun groei effectief wordt gestopt. Einde verhaal? Bij muisjes scheen het te werken. Lees verder

Genoominprenting- en glioomonderzoek krijgen Duitse prijs

Varun Venkataramani (UMC Heidelberg)

Varun Venkataramani (UMC Heidelberg) (afb: univ. van Heidelberg)

Davor Solter (1941), voorheen verbonden aan het Max Planckinstituut voor Immuunbiologie en Epigenetica, Azum Serani (1945) hebben beiden de Paul Ehrlich en Ludwig Darmstaedterprijs gewonnen. Varun Venkataramani (1989) van het academisch ziekenhuis in Heidelberg kreeg de prijs voor jonge onderzoekers. Met een prijzengeld van 120 000 is deze prijs de belangrijkste in Duitsland op het gebied van geneeskunde. Lees verder