De geïmplanteerde hersenstamcellen (iNCs) werden functioneel onderdeel van de rest van de hersens (afb: Stem Cell Reports)
Onderzoekers van de universiteit van Luxemburg hebben hersencellen (ontwikkeld uit huidcellen) bij muizen in de hersens geïmplanteerd. Die nieuwe cellen bleken te worden opgenomen in de hersenstructuur van de muisjes en daar op zijn minst zes maanden te hebben gefunctioneerd.
Lees verder
Bloedstamcellen met merkers die genetische mankementen op het DNA markeren (foto: UC San Fransisco)
Met de jaren wordt ons afweersysteem steeds minder doeltreffend. Daarom mogen mensen boven de 60 ook geen beenmergdonor zijn. Onderzoekers van de universiteit van Californië in San Fransisco rond Emanuelle Passegué ontdekten het mechanisme achter die achteruitgang waardoor bloedstamcellen in oudere organismen niet langer voor voldoende nieuwe bloecellen kunnen zorgen. “We ontdekten moleculaire defecten die zouden kunnen worden hersteld door een verjongingstherapie.” Lees verder
Gliacellen transformeren soms in tanden en kiezen spontaan in stamcellen
We leren: uit stamcellen ontstaan allerlei gespecialiseerde cellen met als absolute alleskunners de embryonale stamcellen. Het kan ook de andere kant op, blijkt uit een studie van ontwikkelingsbioloog Igor Adameyko van het Karolinska-instituut in Zweden. Hij en zijn medewerkers ontdekten dat zenuwcellen zich weer kunnen transformeren tot stamcellen en wel op een heel vreemde plaats: in tanden. Dat doet de oogjes van onderzoekers glinsteren.
Lees verder
Gorav Datta aan de operatietafel
Hersens maken weliswaar nieuwe cellen aan, maar dat gebeurt mondjesmaat. Celtherapie is een mogelijkheid dat ’tekort’ op te lossen, waarbij de zogeheten mesenchymatische stamcellen uit het beenmerg goede diensten zouden kunnen bewijzen. Die al enigszins gespecialiseerde cellen kunnen zich ontwikkelen tot hersencellen. Iraanse onderzoekers schijnen bij ratten die beemergstamcellen via het bloed in de hersens te hebben ‘getransplanteerd’, waar ze beschadigde cellen vervingen in de hersenschors (het buitenste deel van de hersens). Het onderzoek onder leiding van Mohammad Ali Khalili is gepubliceerd in het tijdschrtift Neural Regeneration Research. Deze zeer summiere informatie komt van
Bron: Eurekalert
Links misvormde stamcellen gemaakt uit cellen van een Parkinson-patiënt, rechts genetisch gerepareerde pluripotente stamcellen (foto: Salk-instituut)
De jacht op stamcellen is al jaren open. De ‘alleskunners’ houden een grote belofte in bij het bestrijden van allerlei ziektes, maar eigenlijk weten we nog maar weinig van die cellen af. Stamcel-therapieën staan volop in de belangstelling, maar het succes is tot nog toe zeer beperkt en er treden nogal eens ernstige bijeffecten op. Dat heeft er mee te maken dat we al die processen in de cel nog niet zo erg goed begrijpen. Een dingetje lijkt nu helder: met opzet gemuteerde stamcellen geven geen extra ongewenste mutaties, zo lijken onderzoekers van, onder meer, het Amerikaanse Salk-instituut te hebben gevonden.
Lees verder
Een vrouw in de VS die acht jaar geleden vergeefs een stamcelbehandeling kreeg om haar van een verlamming te genezen, blijkt een tumor ontwikkeld te hebben die zou bestaan uit neuscellen. De stamcellen die bij de therapie gebruikt werden, waren reukstamcellen, die in haar ruggenmerg werden ingebracht om daar schade aan zenuwcellen te herstellen. De therapie haalde niets uit. Lees verder
Ons lijf bevat overal volwassen stamcellen
Stamcellen zijn de alleskunners die in medische kringen voor grote ophef en opwinding zorgen, omdat die zich kunnen ontwikkelen tot elk type cel en daarmee van zeer grote therapeutische waarde zouden kunnen zijn, maar er zijn stamcellen en stamcellen. We weten echter nog maar weinig af van die magische cellen, zo blijkt uit een overzichtsartikel in Faseb, het wetenschappelijk tijdschrift van de Amerikaanse vereniging van experimentele biologie van, onder meer, de universiteit van Texas. Embryonale en kunstmatige geproduceerde pluripotente stamcellen zouden niet de enige cellenbron hoeven zijn die verantwoordelijk is voor de ontwikkeling de gedifferentieerde cellen. Volgens de auteurs van het artikel zijn volwassen pluripotente (=veelkunnende) stamcellen in het hele lichaam aanwezig. Die kunnen zich omvormen tot elk type cel, vooropgesteld dat ze de juiste ‘instructies’ krijgen. Dat zou betekenen dat we helemaal niet zoveel moeite hoeven doen om omnipotente (=alleskunnende) stamcellen te kweken. Die adulte stamcellen zouden echter ook een rol spelen bij het ontstaan van kanker. Lees verder
Teruhiko Wakayama van het RIKEN-instituut voor ontwikkelingsbiologie
Dat er in Japan ooit volwassen cellen zijn geherpro-grammeerd tot stamcellen in een zuurbadje, is vermoedelijk een fabeltje. Die stamcellen kwamen hoogstwaarschijnlijk van een andere muis, zegt Teruhiko Wakayama die direct bij het project betrokken was. Dat zou dan betekenen dat stamcelonderzoekster Haruko Obokata, kortstondig een wereldster, zich in het beste geval gruwelijk vergist heeft. Obokata is steeds blijven volhouden dat de resultaten echt waren en dat haar slordigheden in de Nature-artikelen, die gepubliceerd werden met de onderzoeksresultaten, daar niets aan af deden, ook al heeft ze die artikelen teruggetrokken. Dat zou zijn gebeurd onder grote druk van ongetwijfeld ook haar werkgever, het gerenommeerde RIKEN-instituut. Mede-auteur Wakayama lijkt het verhaal nu definitief ten grave gedragen te hebben. Ten tijde van het onderzoek was hij hoofd van het RIKEN-lab voor ontwikkelingsbiologie waar Obokata werkte. Hij leverde de gebruikte muizen aan en nam ook een aantal STAP-stamcellen in ontvangst om ze op kweek te zetten en uit te testen.
Vanwege alle twijfels heeft Wakayama nu het DNA van die cellen laten onderzoeken bij een ander lab. Daar ontdekten onderzoekers dat het GFP-gen voor groen fluorescerend eiwit, toegevoegd om de cellen te kunnen traceren, bij de STAP-cellen op voorkomt op chromosoom nummer 15, terwijl het bij álle muizen uit Wakayama’s collectie standaard op chromosoom 18 zat. Bij het RIKEN-instituut zijn ze inmiddels ook overtuigd van de ondeugdelijkheid van de experimenten van Obokata. Deze muis zal nog wel een lange staart hebben…
Bron: C2W
Haruko Obokata
De Japanse stamcel-onderzoekster Haruko Obokata heeft er in toegestemd dat de twee gerucht-makende artikelen over een nieuwe, eenvoudige manier om stamcellen te maken (de zogeheten STAP-cellen) in het blad Nature zullen worden teruggetrokken. Bij intern onderzoek van het Riken-instituut, waaraan Obokata verbonden is, is slordigheid en wetenschappelijk wangedrag geconstateerd. Obokata houdt steeds vol dat er niet met de resulaten is gesjoemeld. In het Franse blad Le Monde uit directeur Marc Peschanski van het stamcelintituut I-Stem in Génopole d’Evry kritiek op het blad. “De voorgestelde techniek is in 15 dagen uit te voeren en het is dus niet erg moeilijk de uitkomsten te verifiëren, maar Nature heeft gekozen voor mediaheisa. Belangrijke tijdschriften als Nature, Cell en Science publiceren onderzoeksresultaten als een evangelie zonder voorzorgsmaatregelen te nemen. Als een onderzoek een spectaculair resultaat oplevert, dan zal dat zeker twee keer overgedaan moeten worden.”
Bron: Le Monde