De Aglaris Facer 1.0
De twee jaar geleden opgerichte Spaanse spruit Aglaris Cell in Madrid is bezig geld op te halen voor een productie-faciliteit waarmee op ‘industriële schaal’ stamcellen zouden kunnen worden geproduceerd. Het bedrijfje heeft de aandacht getrokken van de universiteit van Oxford en het farmaconcern Merck. Mede-oprichter David Horna is onlangs in Londen geweest om te spreken met belangstellende geldschieters. Lees verder
Student Brendan Rowan (foto: Rice-universiteit)
Hydrogels zijn handige materialen, die, voornamelijk bestaand uit water, opeens kunnen verstijven. Onderzoekers die bezig zijn met het ‘construeren’ van menselijke organen gebruiken die gels nogal eens als een soort mal, waarin de gekweekte orgaancellen zouden kunnen uitgroeien tot een functioneel orgaan. Het is allemaal iets ingewikkelder, maar dat is toch de gedachte. Brendan Watson, een student van de Amerikaanse Rice-universiteit heeft een hydrogel ontwikkeld, die vloeibaar is bij kamertemperatuur, vast bij lichaamstemperatuur en die afbreekt als het orgaanweefsel groeit. Met die hydrogel zou dus het orgaan in het lichaam moeten groeien. Lees verder
Het lijkt me ook niet niks. Het Japanse Riken-instituut is er een met een goede naam op het gebied van genetica, maar die goede naam is wat bezoedeld geraakt. Eerst moest Riken-onderzoekster Haruko Obokata erkennen dat ze wat slordig was geweest met de plaatjes en bleek niemand haar experimenten met stamcellen te maken te kunnen nadoen. Toen bleek dat de man die de misstappen van Obokata moest onderzoeken, Shunsuke Ishii, zelf een aantal jaren geleden in de fout te zijn gegaan. Nu heeft Riken-president Ryoji Noyori aangekondigd dat alle artikelen worden bekeken op gesjoemel met plaatjes of plagiaat. Het zou daarbij om minstens 20 000 artikelen gaan. Een datum waarvoor de artikelen moeten zijn beoordeeld gaf Noyori niet.
Bron: Science
Kraakbeen op bot. De rode stippen zijn de celkernen. De blauwe vlekken bestaan uit proteoglycaan; wateraantrekkende eiwitten die als ‘schokdempers’ fungeren in het kraakbeen.(foto: Sarindr Bhumiratana//Columbia-universiteit)
Kraakbeen is, weefseltechnisch gezien, een simpel materiaal. Het bestaat uit één type cel, heeft geen bloedvaten of zenuwbanen. Het leek dus het ideale biomateriaal om in het lab te maken. Dat bleek toch lastiger dan gedacht. Nu schijnt dat onderzoekers rond Gordana Vunjak-Novakovic van de Columbia-universiteit er toch in geslaagd te zijn uit menselijke stamcellen ‘authentiek’ kraakbeen te maken. Lees verder
Menselijke hartcellen (groen) nemen de plaats in van beschadigde hartcuardian)
Ik weet het, stamcellen zijn de grote mode. Is er niet weer ergens een nieuwe methode gevonden om uit volwassen cellen stamcellen te maken (echt of niet), dan is er wel weer een nieuwe stamceltherapie die bij muizen of apen allerlei verbluffende resultaten te zien heeft gegeven. Nu lees ik weer in verschillende bladen (waaronder the Guardian) dat embryonale stamcellen met succes zijn ingezet bij apen om schade na een hartaanval te repareren. Hè, gister maakte ik een berichtje over ongerijmdheden bij klinische proeven waar beenmergstamcellen die werden gebruikt om de hartfunctie bij mensen te verbeteren. Ik ben maar een eenvoudige boerenl.., maar dit lijkt toch op non-nieuws. De onderzoekers gebruikten weliswaar menselijke embryonale stamcellen, maar proeven bij muizen hadden al aangetoond dat menselijke cellen het gewoon ‘doen’ in die muizenhartjes. Dus nogmaals de vraag: wat is het nieuws? Een vervelende bijkomstigheid van de proef met de apen was dat ze last kregen van hartritmestoringen. Die verdwenen na een tijdje, maar dat lijkt me toch een lastige complicatie. Onderzoeker Charles Murray van de universiteit van Washington in Seatlle denkt dat het mogelijk is dat er over vier jaar klinische proeven met deze techniek worden gedaan. Bij gebruik van vreemde cellen, moet het afweersysteem worden onderdrukt om te voorkomen dat de cellen onmiddellijk weer worden afgebroken. Ik zou toch opteren voor de beenmergcelroute. Daarbij gaat het om eigen cellen.
Bron: the Guardian
Links (A) het controleweefsel. B zijn de stamcellen in het hart en bij C zijn de cellen omgevormd tot hartcellen (foto: Kennislink)
Af en toe geloof je je ogen toch niet, maar het staat er toch echt in het persbericht en in het blad British Medical Journal: klinische proeven met stamceltherapieën lijken succesvoller te zijn als er meer ongerijmdheden in de verslaggeving voorkomen. Het ging bij deze meta-analyse om klinische proeven met beenmergstamcellen ter verbetering van de hartfunctie. De onderzoekers bestudeerden 133 rapporten van 49 klinische proeven en ontdekten 600 ongerijmdheden.
David Vannoni tijdens een persconferentie in Rome op 24 oktober vorig jaar
De openbare aanklager in Turijn heeft de Stamina-stichting die een stamceltherapie zou hebben ontwikkeld betiteld als een misdadige organisatie, zo valt er te lezen in een rapport dat vorige week uitkwam. Aan het onderzoek is vier jaar gewerkt. Onder aanvoering van Davide Vannoni zouden sinds 2006 zo’n duizend patiënten zijn blootgesteld aan een gevaarlijke en onbewezen therapie. Lees verder
Shunsuke Ishii: boter op zijn hoofd (foto: Riken-instituut)
Het kan raar lopen. Niet zo lang geleden oordeelde een interne commissie van het Japanse Riken-instituut dat de jonge stamcelonderzoekster Haruko Obokata zich schuldig heeft gemaakt aan wetenschappelijke wangedrag. Die commissie werd voorgezeten door Shunsuke Ishii. Nu wordt Ishii zelf beschuldigd van gerommel met plaatjes in een van zijn artikelen in 2007 in het blad Oncogene. Lees verder
Al jaren wordt er geprobeerd om kunstbloed te maken, maar tot nu toe zijn de pogingen daartoe nog niet erg succesvol geweest. In Groot-Brittannië hebben onderzoekers van de Wellcome Trust een vloeistof met echte bloedlichaampjes gemaakt die kennelijk dat predicaat mag dragen. Het kunstbloed zal worden beproefd op drie patiënte. Kunstbloed zou een oplossing kunnen zijn voor het gebrek aan donorbloed. Lees verder
Robert Lanza
Onderzoekers van het Amerikaanse bedrijf Advanced Cell Technology zouden uit huidcellen via klonen embryonale stamcellen hebben gemaakt. Dat is groot nieuws, maar de zaak met de Japanse onderzoekster Haruko Obokata maakt voorzichtig. Embryonale stamcellen zijn in staat om zich tot elk celtype te ontwikkelen en houden een grote therapeutische belofte in op vele medische terreinen.
Lees verder