Beenmergstamcellen kunnen hersencellen worden

Hersens maken weliswaar nieuwe cellen aan, maar dat gebeurt mondjesmaat. Celtherapie is een mogelijkheid dat ‘tekort’ op te lossen, waarbij de zogeheten mesenchymatische stamcellen uit het beenmerg goede diensten zouden kunnen bewijzen. Die al enigszins gespecialiseerde cellen kunnen zich ontwikkelen tot hersencellen. Iraanse onderzoekers schijnen bij ratten die beemergstamcellen via het bloed in de hersens te hebben ‘getransplanteerd’, waar ze beschadigde cellen vervingen in de hersenschors (het buitenste deel van de hersens). Het onderzoek onder leiding van Mohammad Ali Khalili is gepubliceerd in het tijdschrtift Neural Regeneration Research. Deze zeer summiere informatie komt van

Bron: Eurekalert

Kraakbeen uit het lab

Synthetisch kraakbeen

Kraakbeen op bot. De rode stippen zijn de celkernen. De blauwe vlekken bestaan uit proteoglycaan; wateraantrekkende eiwitten die als ‘schokdempers’ fungeren in het kraakbeen.(foto: Sarindr Bhumiratana//Columbia-universiteit)

Kraakbeen is, weefseltechnisch gezien, een simpel materiaal. Het bestaat uit één type cel, heeft geen bloedvaten of zenuwbanen. Het leek dus het ideale biomateriaal om in het lab te maken. Dat bleek toch lastiger dan gedacht. Nu schijnt dat onderzoekers rond Gordana Vunjak-Novakovic van de Columbia-universiteit er toch in geslaagd te zijn uit menselijke stamcellen ‘authentiek’ kraakbeen te maken. Lees verder

Nieuws? Menselijke stamcellen repareren apenharten

Apenhartreparatie

Menselijke hartcellen (groen) nemen de plaats in van beschadigde hartcuardian)

Ik weet het, stamcellen zijn de grote mode. Is er niet weer ergens een nieuwe methode gevonden om uit volwassen cellen stamcellen te maken (echt of niet), dan is er wel weer een nieuwe stamceltherapie die bij muizen of apen allerlei verbluffende resultaten te zien heeft gegeven. Nu lees ik weer in verschillende bladen (waaronder the Guardian) dat embryonale stamcellen met succes zijn ingezet bij apen om schade na een hartaanval te repareren. Hè, gister maakte ik een berichtje over ongerijmdheden bij klinische proeven waar beenmergstamcellen die werden gebruikt om de hartfunctie bij mensen te verbeteren. Ik ben maar een eenvoudige boerenl.., maar dit lijkt toch op non-nieuws. De  onderzoekers gebruikten weliswaar menselijke embryonale stamcellen, maar proeven bij muizen hadden al aangetoond dat menselijke cellen het gewoon ‘doen’ in die muizenhartjes. Dus nogmaals de vraag: wat is het nieuws? Een vervelende bijkomstigheid van de proef met de apen was dat ze last kregen van hartritmestoringen. Die verdwenen na een tijdje, maar dat lijkt me toch een lastige complicatie. Onderzoeker Charles Murray van de universiteit van Washington in Seatlle denkt dat het mogelijk is dat er over vier jaar klinische proeven met deze techniek worden gedaan. Bij gebruik van vreemde cellen, moet het afweersysteem worden onderdrukt om te voorkomen dat de cellen onmiddellijk weer worden afgebroken. Ik zou toch opteren voor de beenmergcelroute. Daarbij gaat het om eigen cellen.

Bron: the Guardian

Hoe meer ongerijmdheden hoe succesvoller stamcelonderzoek?

Stamceltherapie hart

Links (A) het controleweefsel. B zijn de stamcellen in het hart en bij C zijn de cellen omgevormd tot hartcellen (foto: Kennislink)

Af en toe geloof je je ogen toch niet, maar het staat er toch echt in het persbericht en in het blad British Medical Journal: klinische proeven met stamceltherapieën lijken  succesvoller te zijn als er meer ongerijmdheden in de verslaggeving voorkomen. Het ging bij deze meta-analyse om klinische proeven met beenmergstamcellen ter verbetering van de hartfunctie. De onderzoekers bestudeerden 133 rapporten van 49 klinische proeven en ontdekten 600 ongerijmdheden.

Lees verder

Gentherapie efficiënter met ‘herkenningsmolecuul’

Lentivirustherapie

Virussen planten hun eigen erfelijk materiaal in dat van de cel. Daar wordt bij gentherapie gebruik van gemaakt.

Door lentivirussen een ‘herkenningsmolecuul’ mee te geven gaat de doelmatigheid van de genoverdracht in een gentherapie aanzienlijk omhoog, hebben onderzoekers van, onder meer, het Helmholtz-centrum in München (D) kunnen constateren. Lees verder