‘Kankervretende’ anaërobe bacteriën met enige zuurstoftolerantie (extra gen) zouden vaste tumoren van binnenuit moeten wegvreten maar elders niet actief mogen zijn (quorummeting) (afb: Marc Aucoin et al./ACS)

Er worden, zou ik(=as) bijna willen zeggen, geen dag voorbij of er wordt een nieuwe kan-kerbehandeling gepresenteerd, maar als mijn (slechte) geheu-gen me niet bedriegt heb ik deze nog niet eerder gehoord; de bacteriële route. Onderzoekers in Canada  hebben het idee dat op een dag bacteriën kunnen worden ingezet om hardnekkige, vaste tumoren weg te vreten.
De onderzoeker zouden bacteriën genetisch zo hebben veranderd dat ze directe vaste tumoren aanvallen, en die van binnenuit op te eten. Het gaat om een welbekende bacteriesoort: de Clostridium sporogenes, een micro-organisme dat van nature in de bodem voorkomt. Deze soort heeft de (voor de mens) nuttige eigenschap dat die zich alleen kan vermenigvuldigen in een omgeving die volledig zuurstofloos is. Dit is precies een ideale eigenschap voor vaste tumoren, waarvan de kern zuurstofarm en rijk aan voedingsstoffen is.
“De bacteriën dringen de tumor binnen en vinden een omgeving die rijk is aan voedingsstoffen maar arm aan zuurstof, wat ze prefereren”, zegt Marc Aucoin van de universiteit van Waterloo (Can) . Vervolgens beginnen ze zich te voeden met deze voedingsstoffen en ontwikkelen ze zich,” legt dr. Marc Aucoin, hoogleraar chemische technologie in Waterloo, uit. “Zo koloniseren we deze centrale ruimte en verwijdert de bacterie de tumor geleidelijk uit het lichaam.”

Deze aanpak richt zich op een hiaat in de huidige behandelingen: de hypoxische (zuurstofrme) zone in het centrum van vaste tumoren. Noch medicijnen, noch radiotherapie zijn daar voldoende effectief, maar bacteriën zouden dat wel kunnen zijn, is de overtuiging van Aucoin c.s. Het grootste probleem was de het kleine beetje zuurstof dat funest is voor de anaerobe bodembacterie. Daarom kreeg Clostridium sporogenes een gen van een verwante bacterie mee, waardoor die bacterie enige zuurstof accepteerde.

Ziekteverwekker

Dat maakt C. sporogenes ook meteen weer gevaarlijk, want mogelijke ziekteverwekker, en dat is natuurlijk niet de bedoeling als je een ziekte wilt uitbannen. Daarom ontwikkelden de onderzoekers een mechanisme dat quorummeting genoemd wordt, een communicatiesysteem waarmee bacteriën hun de dichtheid van de populatie kunnen waarnemen.
Dat werkt als een schakelaar. Het ingebouwde zuurstofresistentie wordt pas actief als er voldoende bacteriën in de zuurstofarme omgeving zijn. Dat systeem bouwen was een staaltje onvervalste synthetische biologie “We hebben een soort elektrisch circuit gebouwe, maar in plaats van geleidende draden hebben we DNA-fagmenten gebruikt”, zegt medeonderzoeker Brian Ingalls. Het een veiligheidsmaatregel om te voorkomen dat de ‘kankervreter’ elders gevaarlijk kan worden

Nu willen de onderzoekers de zuurstoftolerantie en de quarummeting in een bacteriestam inbouwen en deze vermoedelijke ‘kankervreters’ op tumoren loslaten. Ik denk dan: waarom doe je dat soort proeven niet eerst voordat je gaat publiceren? We moeten dus nog even afwachten of het beestje ook doet wat er van hemhaar verwacht wordt.

Bron: Futura-Sciences