Brian Hei (afb: Arcinstituut)

Je kon er op wachten in deze tijden van wat kunstmatige intelligentie wordt genoemd. In een recente studie gebruikten onderzoekers ki (Evo 2) om genetische instructies te ontwerpen voor bacteriofagen, virussen die bacteriën, in dit geval Escherichia coli‘s doden. Sommige van die door het rekentuig gegenereerde ontwerpen produceerden werkende virussen toen ze in het lab werden gebouwd en beproefd. Nu is het eerst zaak om uit te zoeken of we met die fagen het paard niet achter de wagen spannen.
De onderzoekers zouden hebben gewerkt met veiligheidsbeperkingen. Virussen die organismen zoals dieren, planten en mensen zouden kunnen besmetten werden uitgesloten door het ki-systeem niet te voeden met gegevens van die virussen, maar is dat ook mogelijk (vraag ik=as me af?).
Een door ki gegenereerde DNA-sequentie is nog steeds enkele stappen verwijderd van het worden van een echte biologische bedreiging, betogen Tuck Seng Wong en Kang Lan Tee in het discussieplatform the Conversation. Een digitaal ontwerp moet worden omgezet in fysiek genetisch materiaal, op de juiste manier worden samengesteld en onder de juiste labomstandigheden worden beproefd, stellen ze. Elk van deze fasen creëert ook een mogelijkheid om het risico te verminderen.

Wel stellen ze dat de voorzorgmaatregelen die Hie et al. hebben genomen wel degelijk hout snijden. De vraag is natuurlijk hoe bekend wij (=de wetenschap) is met de ziekteverwekkende eigenschappen van de vele (miljoenen?, miljarden? voortdurend muterende micro-organismen). Wat als ki met echt iets nieuws komt?
De paraatheid op het gebied van de volksgezondheid hoort ook bij deze discussie, stelt het tweetal. “Als biologisch ontwerp sneller en toegankelijker wordt, zullen gezondheidsautoriteiten ongebruikelijke uitbraken snel moeten kunnen opsporen en onderzoeken.”

Bron phys.org